Jaarlijks 100.000 bouwen legt druk op snelheid en betaalbaarheid.

Duurzaam bouwen dreigt ondergeschikt te raken. De STOER-maatregelen van Mona Keijzer dragen daar aan bij. In plaats van bijvoorbeeld geluiddempingsnormen te verlagen, adviseert de Raad voor de Leefomgeving het rijk tot krachtiger sturing, normering en stimulering van duurzaam bouwen.

1. Normering: Stel duidelijke eisen aan CO₂-uitstoor van nieuwbouw. De huidige milieuprestatienorm is te vrijblijvend, ook conventionele bouw voldoet hier moeiteloos aan. De Pli pleit voor het opstellen van een nationale routekaart voor CO₂-reductie in de bouw.
2. Beprijzing: Heffing op onvoldoende duurzame woningen. Voer vanaf 2030 een oplopende CO₂-heffing in op nieuwbouwwoningen die niet voldoen aan de streefwaarden van de routekaart. Deze prikkel dient als positieve stimulans. Bij veel woningtypen (zoals laag- en middenhoogbouw) is duurzaam bouwen inmiddels kostenefficient.
3. Regelgeving en systemen actualiseren: Het rijk moet regie nemen over normeringscommissies en de Nationale Milieudatabase. Gemeenten moeten hun omgevingsbeleid, vergunningverlening en grondbeleid verduurzamingsvriendelijk inrichten. Snellere toetsing en heldere handhaving van CO₂-rpestaties zijn nodig.
4. Voorbereiding van de keten. De volledige bouwketen (inclusief landbouw, onderwijs en industrie moet worden betrokkenbij de transitie.

BZK zou versneld normeringsorganen moeten inrichten. Duurzaam bouwen kan versnellen zonder hogere maatschappelijke kosten, mits het rijk duidelijke normen stelt, marktprikkels introduceert en ketensamenwerking aanjaagt. De urgentie is hoog: zonder actie dreigt Nederland de klimaatdoelen in de bouwsector niet te halen.