De woonlasten voor veel eigenaar-bewoners zijn relatief laag. Dit komt doordat zij niet alleen profiteren van de stijgende huizenprijzen (waardestijging van hun woning), maar ook van fiscale voordelen, zoals de hypotheekrenteaftrek. Hierdoor zijn hun werkelijke woonkosten vaak zelfs negatief: de waarde van hun huis stijgt meer dan de kosten die ze betalen.

Huurders profiteren niet van waardestijging en hebben geen fiscale voordelen. Deze scheve verdeling zorgt voor ongelijkheid: hogere inkomens kunnen goedkoop groot wonen in koopwoningen, terwijl middeninkomens vaak vastzitten in dure huurwoningen. Zij kunnen niet doorstromen naar een koopwoning, omdat de prijzen te hoog zijn en er te weinig betaalbare alternatieven zijn.

Daarnaast stimuleert het huidige beleid de bouw van dure koopwoningen, omdat die voor ontwikkelaars en investeerders het meest aantrekkelijk zijn. Dit gaat ten koste van betaalbare huur- en koopwoningen, waardoor het woningtekort vooral in die segmenten blijft bestaan.

Om dit probleem op te lossen, pleiten experts voor een hervorming van het woon- en fiscaal beleid. Zo zouden de voordelen voor koopwoningen moeten worden verminderd, zodat er een eerlijkere verdeling van woonkosten ontstaat. Tegelijkertijd moet er meer ingezet worden op het bouwen van woningen voor midden- en lagere inkomens, zodat er betere doorstroming op de woningmarkt komt en de wooncrisis kan worden verlicht.

https://esb.nu/hoogste-inkomens-hebben-de-laagste-woonkosten/

Bron: ESB