Per 1 juli krijgen opnieuw miljoenen huurders een huurverhoging. Wat wordt gepresenteerd als een jaarlijkse indexatie, vergroot in werkelijkheid de vermogenskloof tussen huurders en huiseigenaren. Terwijl huurders jaar na jaar meer betalen zonder perspectief op opbouw, zien woningbezitters hun vermogen groeien door stijgende huizenprijzen en fiscale voordelen.

Daardoor is de keuze tussen huren en kopen allang geen neutrale woonvoorkeur meer, maar een bepalende factor voor financiële zekerheid en maatschappelijke positie. Zolang het woningtekort aanhoudt, blijven huurprijzen hoog en blijft het middensegment kwetsbaar.

In de brief vraagt Douwe aandacht voor die groeiende ongelijkheid.

Wonen is een basisbehoefte.

Lees HIER de hele brief